پرولوتراپی چیست :

پرولوتراپی

پرولوتراپی مخفف واژه ای است تحت عنوان پرولیفریشن تراپی یعنی یک نوع تزریقی که موجب پرولیفریشن و یا افزایش و تکثیر و ترمیم سلول صدمه دیده می شود.

این روش بسیار بسیار ارزان نسبت به روشهای مشابه هست و موجب شده بسیاری از بیمارانی که از دردهای مزمن رنج می برند و بسیاری از بیمارانی که قبلا در آنها جراحی انجام می شد توسط روش پرولوتراپی درمان شوند. 

به عنوان مثال درمان صدمه ناقص رابط ACL  یا رباط متقاطع قدامی یا درمان پارگی تاندول شانه در این روش امکانپذیر هست و بسیاری از تاندولهایی که نیمه پاره هستند در این روش تقویت می شوند و بی کفایتی سلولی ترمیم می شود. حال اینکه چه ماده ای را در پرولوتراپی یا در این تحریک تزریق می کنیم، شایعترین و کاربردی ترینش محلولی قندی تغلیظ شده هست که با غلظتهای حدود بالای ده درصد (۲۰%، ۱۵ %) و یا غلظتهای حدود ۵۰ درصد حتی رقیق می شود و توسط متخصصین طب فیزیکی و توانبخشی تزریق می شود.

این تزریق سبب می شود که فاکتورهای رشد و کلاژن سازی در آن منطقه صورت بگیرد و گرادیان اسموتیک در آنجا ایجاد شود و آب سلولی بیرون آمده و  التهابی کوچکی در اثر پرولوتراپی در منطقه مورد نظر ما صورت بگیرد که موجب ایجاد آبشار ترمیمی در  محل تحریک و تزریق ما می شود.

کلاژن سازی که در این مرحله در اثر پرولوتراپی انجام می شود شاید بلافاصله بعد از تزریق بعد از چند روز و با ایجاد التهاب جزئی که در محل ایجاد می شود افزایش پیدا کند و موجب می شود که تاندونی که به صورت ناکامل صدمه دیده شروع به ترمیم و باز سازی نماید.

عوارض پرولوتراپی چیست

عوارض خاصی برای این نوع تزریق وجود ندارد و عوارضی که وجود دارد همان عوارضی هست که در تمامی تزریقهای دیگر هم ممکن است وجود داشته باشد که شامل درد محل تزریق که باید کمپرس یخ و دارو استفاده بشود و مورد دیگرعفونت محل تزریق هست که در صورت رعایت شرایط استریل معمولا به راحتی ایجاد نمی شود. خشکی مفصل که ممکن است درچند روز ابتدایی تزریق پرولوتراپی ایجاد می شود فرایند کاملا خوش خیمی است و اغلب با چند جلسه درمان های توانبخشی متخصصین طب فیزیکی رفع می شود.

یکی از مزایای بسیار زیادی که پرولوتراپی دارد این است که ما بعد از یک مدت خواهیم دید که تاندول یا لیگامانی که صدمه دیده بوده مثل لیگامان ACL در زانو یا پارگی تاندون شانه یا پارگی تاندونهایی که در اثر دررفتگی مچ پا یا پیچ خوردگی مچ پا ایجاد می شود بعد ازمدتی  بدون روشهای جراحی قابل ترمیم هست و حتی این امر با MRI هم نشان داده شده است. البته هر روشی ممکن است یک خطاهایی داشته باشد و یا ممکن است در برخی از افراد این واکنش ایجاد نشود که درصد آن حدود ۱۵ تا ۲۵ درصد هست. یعنی ۱۵ تا ۲۵ درصد افراد ممکن است که به این روش پاسخ مناسب ندهند ولی دست کم عوارض خاصی برای آنها ندارد و یک درمان ارزان و مفید را تجربه کردند که ممکن است بسیاری از مواردی که موجب می شد که جلوگیری نماید از اینکه آنها در معرض جراحی های بی مورد قرار بگیرند.

 

همچنین ممکن است برای افرادی که در رفتگی مکرر دنبالچه دارند از پرولوتراپی استفاده شود که باعث می شود که موادی نظیر قند تغلیظ شده، فنول، گلسیرین، سلولهای بنیادی و … به محل تزریق شود و این امر باعث تقویت بافتهای اطرف مفاصل میشود و این امر از دررفتگی مکرر و حالت به اصطلاح لقی مفلی و نیمه دررفتگی و دررفتگی مکرر جلوگیری می شود. معمولا در این روش ابتدا جا اندازی دنبالچه صورت می گیرد و سپس تزریق در محل دنبالچه نیمه در رفته صورت می گیرد و بافت همبندی که در اثر این نوع تزریق ایجاد می شود موجب تحکیم دنبالچه در محل جا اندازی می شود.

بنابراین مهمترین کاربرد های پرولوتراپی عبارتند از:

ترمیم پارگی ACL  و PCL

ترمیم پارگی های نسبی تاندون های شانه

ترمیم پارگی  ناکامل دررفتگی و نیمه دررفتگی مچ پا

استحکام محل دنبالچه پس از جا اندازی و جلوگیری از دررفتگی مکرر دنبالچه

درمان کمردرد به دلیل ضعف در لیگامان های کمری و خصوصا مفصل ساکروایلیاک

پرولوتراپی